ایوان دارو ــ اَریس

ایوان دارو ــ اَریس

نامتغیری در قابلیت خوانش نقاشی

تحلیل مجموعه «ماشین‌های قراضه» اثر مهدی سحابی

 

مفهوم آماری نا-ژنریک که توسط ژان پتیتو روشن و وارد مباحث نظری شده است به ما امکان می‌دهد تا به ویژه، ساختارهای نظم دهندۀ محتمل شکل‌ها را در آثارتجسمی فیگوراتیو شناسایی کرده و نشان دهیم. این ساختارها بلافاصله توسط قوۀ بینایی انسان تشخیص داده شده و جوهرۀ معنایی درون ذاتی اثر را تشکیل می‌دهند. این جوهره‌ها در سطح تفسیر بعدی، به لحاظ نشانه‌شناختی دیگر حامل معانی ادراکی نبوده بلکه دارای معانی مفهومی‌اند. ما این مفهوم را در تحلیلی کوتاه و در اثری از کراناخ نقاش و به شیوه‌ای ژرف‌تر در تحلیل مجموعۀ در خور توجه «ماشین‌های قراضۀ» سحابی به کار می‌بریم. مسیر نوین زاینده‌ای ترسیم خواهد شد که بر اساس نظر ژان پتیتو «به صورتی ذاتی ریخت-نشانه-معناشناختی» می‌باشد.

برای مطالعۀ کامل مقاله به کتاب تکاپوی معنا مراجعه فرمایید

{ ایوان دارو ــ اَریس }

ایوان دارو-اَریس استاد بازنشستۀ دانشکدۀ علوم زبانی و مرکز مطالعات نشانه‌شناسی (CERES, EA3648) دانشگاه لیموژ می‌باشد. او در سال 1979 نظریۀ روان–نشانه‌شناسی و سپس رفتار-نشانه‌شناسی را پایه‌گذاری کرد، رشته‌ای که رفتارهای انسانی، طبیعی و مرضی را با چشم‌انداز نشانه‌شناسی مکتب پاریس مورد بررسی قرار می‌دهد. او دکترا از مدرسۀ مطالعات عالی علوم اجتماعی(1993 ,EHESS) و هم‌چنین مدرک مهارت در راهنمایی رساله‌های دکتری(1998 ,EHESS) را دارد. پژوهش‌های این استاد در باب تولید معنا در سیر تکاملی سوژه بر پایۀ نظریه‌های نمودهای معنایی (ژان-کلود کوکه)، روایت درمانی (برنارد گُلز)، آسیب‌شناسی رفتار کودکان و اخیراً رفتارها و گفتمان‌های نوجوانان می‌باشد. حوزۀ مطالعات او جلسات درمان جسمی، هنر درمانی برای کودکان و نوجوانان، فضاهای بیان (اینترنت، شبکه‌های اجتماعی) در میان نوجوانان و ادراک آثار هنری تصویری است. پروژه‌ها و برنامه‌های پژوهشی وی عبارتند از: تحقیقی در باب ارتباط کامل و بزرگسال -نوزاد در مؤسسات، اهمیت نشانه‌شناسی بر مبنای جلوگیری از رفتارهای خطرناک نزد نوجوانان، ادامۀ بررسی مفهوم نا ژنریسیته نزد نقاشان دورۀ رنسانس آلمان. دارو-اَریس مدت‌های مدیدی مسئول سمینارهای بین‌المللی نشانه‌شناسی پاریس و سمینارهای نشانه‌شناسی (به همراه ژان پتیتو) در مدرسۀ عالی مطالعات علوم اجتماعی و هم‌چنین دبیر نشست‌های انجمن فرانسوی نشانه-شناسی بوده است. بیش از 150 مقاله منتشر کرده و 6 کتاب به رشتۀ تحریر در آورده است (که 4 کتاب به صورت مشترک می‌باشد): در باب روانکاوی حذف، ماجراهای سوژه در روند خلق، (با همکاری ژان-پیر کلاین) انتشارات پوف، 1993، رویکرد روان-نشانه‌شناسی ساخت هویت نشانه‌ای، بررسی تولیدات هنری قوم گوآناری/کَیوآ (با همکاری سونیا گروبیتس)، کازا دو پسیکولو، برزیل 2001، هویت و بازنمایی. خلق تجسمی نزد نوجوانان گواناری و کدیوِئو برزیل، (با همکاری سونیا گروبیتس)، به افتخار صدمین سال تولد لوی استروس، انتشارات لامبرلوکار، 2009، اعصار زندگی، نشانه‌شناسی فرهنگ و زمان (با همکاری ژک فونتنی)، پوف، 2008، نوجوانی روی صحنه، لیموژ، 2022، نشانه‌شناسی رفتار، نشر دانشگاهی کویو، مندوزا، آرژانتین (زیرچاپ2022).

برگرفته از:

مقالۀ چاپ شده نویسنده در مجلۀ جستارهای زبانی دانشگاه تربیت مدرس

پیمایش به بالا